Πιέζομαι να ρωτήσω όσους δημιούργησαν αυτή την κατάσταση

Πούτιν Βλαντιμίρ

Πιέζομαι να ρωτήσω όσους δημιούργησαν αυτή την κατάσταση: έχετε τουλάχιστον συνειδητοποιήσει τι έχετε κάνει; Φοβάμαι, ωστόσο, ότι η ερώτηση αυτή θα μείνει αναπάντητη, διότι δεν εγκατέλειψαν ποτέ την πολιτική τους, που βασίζεται στην αλαζονεία, την λογική της εξαίρεσης και την ατιμωρησία...

Το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος έχει στις τάξεις του δεκάδες χιλιάδες μαχητές, συμπεριλαμβανομένων Ιρακινών πρώην στρατιωτών, που πετάχτηκαν στο δρόμο μετά την εισβολή του 2003 (?). Τώρα στις ριζοσπαστικές ομάδες προσχωρούν μέλη της λεγόμενης «μετριοπαθούς» συριακής αντιπολίτευσης που υποστηρίζεται από τη Δύση. Λαμβάνουν όπλα και εκπαίδευση και μετά λιποτακτούν προς το Ισλαμικό Κράτος. Στην πραγματικότητα, το Ισλαμικό Κράτος δεν ξεπήδησε από το πουθενά. Αναπτύχθηκε αρχικά ως όπλο απέναντι σε ανεπιθύμητα κοσμικά καθεστώτα. Και αφού απέκτησε τον έλεγχο τμημάτων της Συρίας και του Ιράκ, τώρα επεκτείνεται επιθετικά προς άλλες περιοχές. Αποζητά την ηγεμονία στον μουσουλμανικό κόσμο και πέραν αυτού. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη...

Στις συνθήκες αυτές, είναι υποκριτικό και ανεύθυνο να διακηρύσσει κανείς πόσο μεγάλη είναι η απειλή της τρομοκρατίας και την ίδια στιγμή να κάνει τα στραβά μάτια στα δίκτυα χρηματοδότησης και υποστήριξης των τρομοκρατών. Είναι εξίσου ανεύθυνο να χειραγωγείς τις εξτρεμιστικές ομάδες για να πετύχεις τους πολιτικούς σου στόχους, με την ελπίδα ότι στη συνέχει θα βρεις έναν τρόπο για να απαλλαγείς από αυτούς ή με κάποιο τρόπο να τους εξολοθρεύσεις. Σε όσους το κάνουν αυτό, θα ήθελα να πώ: Κύριοι, οι άνθρωποι με τους οποίους συναλλάσσεστε είναι βάναυσοι αλλά όχι χαζοί. Είναι όσο έξυπνοι είστε και σεις. Και το μεγάλο ερώτημα είναι: ποιος χειρίζεται ποιόν εδώ; (?)