Ρόζα Παρκς, η γενναία αφροαμερικανίδα που δεν σηκώθηκε για να καθίσει στη θέση της ένας λευκός

01 Δεκεμβρίου 2019

Φιλοσοφία - Ψυχολογία

Σαν σήμερα το 1955, η Ρόζα Παρκς αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε ένα λευκό άνδρα και έμελλε έτσι να βάλει τα θεμέλια της πολιτικής ανυπακοής, ενός κινήματος ενάντια στην πολιτική του φυλετικού διαχωρισμού της τότε αμερικανικής κυβέρνησης.

Η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks, 04/02/1913 – 24/10/2005) μια έγχρωμη μοδίστρα, έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955 στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ , να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται σαν “Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων”.

People always say that I didnʼt give up my seat because I was tired, but that isnʼt true. I was not tired physically, or no more tired than I usually was at the end of a working day. I was not old, although some people have an image of me as being old then. I was forty-two. No, the only tired I was, was tired of giving in”. (Rosa Parks)

01 Δεκεμβρίου 2019

Επόμενο Κείμενο

Μπουκόφσκι - Πρέπει να πεθάνεις μερικές φορές, πριν μπορέσεις πραγματικά να ζήσεις

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ καθώς τη ζεις μονάχα μία φορά και την πληρώνεις δέκα. Έχεις μονάχα μία ευκαιρία για να βρεις την ιδανική συνταγή, μα αν την πετύχεις μία φορά σού είναι αρκετή. ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΠΕΙΣ πως έφτασες στο τέρμα, πως είδες όσα ήθελες και έχεις πια χορτάσει… Πρέπει…

13 Οκτωβρίου 2019

Διάφορα Κείμενα

Οι Δωσίλογοι: Ποιοι Έλληνες συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς και πλούτισαν στην Κατοχή

Απονομή χάριτος, αμνηστία, ατιμωρησία, απαλλαγή χωρίς δίκη, αθωώσεις. Λίγα χρόνια πριν, προδοσία, συνεργασίες, καταδόσεις, μαυραγοριτισμοί. Άνθρωποι που επιβίωσαν μέσα στην Κατοχή προδίδοντας τα ιδανικά τους, τους συμπολίτες, τα αδέρφια τους. Στο όνομα της επιβίωσής τους, της δημιουργίας περιουσίας, που τη διατήρησαν και μετά τον πόλεμο, άνθρωποι που πούλησαν πατριωτισμό σε τιμή ευκαιρίας, αλλά στη δυσκολία έγιναν συνεργάτες των κατακτητών. Όλα αυτά, με την πρόφαση του αντικομμουνισμού,…

06 Μάρτίου 2024

Όπερ έδει δείξε...

«Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» Χαρίλαος Τρικούπης, 1893 Όπως στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, οι οπαδοί της αδύναμης ομάδος εύχονται «μία βροχή να μας σώσει», έτσι τελευταίως ορισμένοι προβλέπουν τη χρεοκοπία της Ελλάδος. Ας εξετάσωμε την υποθετική κήρυξι στάσεως πληρωμών στη χώρα. Εν πρώτοις, μία αληθινή ιστορία: Ο Αιγύπτιος ιδιοκτήτης μιας εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, με χρέη άνω των τριών δις ευρώ, προκειμένου να μην πληρώσει τους ομολογιούχους, μετεκόμισε στο Λονδίνον, όπου η πτωχευτική διαδικασία…

26 Νοεμβρίου 2011