Ρόζα Παρκς, η γενναία αφροαμερικανίδα που δεν σηκώθηκε για να καθίσει στη θέση της ένας λευκός

01 Δεκεμβρίου 2019

Φιλοσοφία - Ψυχολογία

Σαν σήμερα το 1955, η Ρόζα Παρκς αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε ένα λευκό άνδρα και έμελλε έτσι να βάλει τα θεμέλια της πολιτικής ανυπακοής, ενός κινήματος ενάντια στην πολιτική του φυλετικού διαχωρισμού της τότε αμερικανικής κυβέρνησης.

Η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks, 04/02/1913 – 24/10/2005) μια έγχρωμη μοδίστρα, έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955 στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ , να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται σαν “Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων”.

People always say that I didnʼt give up my seat because I was tired, but that isnʼt true. I was not tired physically, or no more tired than I usually was at the end of a working day. I was not old, although some people have an image of me as being old then. I was forty-two. No, the only tired I was, was tired of giving in”. (Rosa Parks)

01 Δεκεμβρίου 2019

Επόμενο Κείμενο

Μπουκόφσκι - Πρέπει να πεθάνεις μερικές φορές, πριν μπορέσεις πραγματικά να ζήσεις

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΗ καθώς τη ζεις μονάχα μία φορά και την πληρώνεις δέκα. Έχεις μονάχα μία ευκαιρία για να βρεις την ιδανική συνταγή, μα αν την πετύχεις μία φορά σού είναι αρκετή. ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΠΕΙΣ πως έφτασες στο τέρμα, πως είδες όσα ήθελες και έχεις πια χορτάσει… Πρέπει…

13 Οκτωβρίου 2019

Διάφορα Κείμενα

Εντάξει το τρολάρισμα, αλλά μήπως να μιλήσουμε σοβαρά για την Ε.Ε.;

Με αφορμή το χτεσινό άρθρο της Αυγής στο οποίο χλευάζονται οι συμμετέχοντες στο «Μένω Ευρώπη» συλλαλητήριο, ίσως θα πρέπει να ασχοληθούμε λίγο σοβαρά με το ζήτημα του φιλοευρωπαϊσμού, μακριά από τρολλιές (έχουν κι αυτές τη χάρη τους, αλλά και τα όριά τους) και αναλύσεις στο πόδι. Ο συντάκτης του κειμένου αυτού θέλει να παρουσιάσει τους φιλοευρωπαϊστές (ας τους αποκαλούμε έτσι αν και δεν είναι και πολύ δόκιμος ο όρος) ως μια ελίτ πλούσιων ανθρώπων που θα κατέβουν για πρώτη φορά στο δρόμο να…

20 Ιουνίου 2015

Αττική οδός .Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα όλων των εποχών

«Αττική Οδός. Οι τελικές πληρωμές ήταν 1.200.000.000 ευρώ. Το 92% του ποσού είναι κρατική χρηματοδότηση, άμεση ή έμμεση και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ο "εκλεκτός" επιχειρηματικός όμιλος συνέβαλε με 8%. Όχι με δικά του λεφτά. Με δάνειο, με κρατική εγγύηση κιόλας. Τι συμβαίνει σήμερα; Η σύμβαση, που ψηφίστηκε από τη Βουλή, λέει ότι είναι 2,8 ευρώ το κάθε αυτοκίνητο για τριάντα τρία χρόνια. Η απόσβεση της δαπάνης, που ήταν 1.200.000.000 ευρώ, έγινε σε δύο χρόνια. Τι κάνουν οι "εκλεκτοί"…

15 Δεκεμβρίου 2012