Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση.

Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών.

Οι Υπουργοί Οικονομικών είναι καλοί διερμηνείς.

Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς.

Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων.

Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους.

Οι αγρότες χάνουν την γη τους.

Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία.

Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν.

Οι ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους.

"Η ζωή είναι λαχείο" ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν».

Όσοι δουλεύουν, φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους.

Όσοι δε δουλεύουν, φοβούνται μη δε βρουν ποτέ δουλειά.

Όποιος δε φοβάται την πείνα, φοβάται το φαγητό.

Οι οδηγοί αυτοκινήτων φοβούνται να περπατήσουν και οι πεζοί φοβούνται μην τους πατήσουν τα αυτοκίνητα.

Η δημοκρατία φοβάται να θυμηθεί και η γλώσσα φοβάται να τα πει.

Οι πολίτες φοβούνται τους στρατιωτικούς, οι στρατιωτικοί φοβούνται την έλλειψη όπλων, τα όπλα φοβούνται την έλλειψη πολέμων.

Ζούμε στα χρόνια του φόβου.

Φοβάται η γυναίκα τη βία του άντρα και ο άντρας την άφοβη γυναίκα.

Φόβος των κλεφτών, φόβος της αστυνομίας.

Φόβος της πόρτας χωρίς κλειδαριά, του χρόνου χωρίς ρολόγια, του παιδιού χωρίς τηλεόραση, φόβος της νύχτας χωρίς υπνωτικά χάπια και φόβος της ημέρας χωρίς διεγερτικά χάπια.