Επτά σημεία που πρέπει να θυμόμαστε για τον ISIS

26 Μάρτίου 2016

Πολιτική Γενικά

Από το FB του Παναγιώτη Σωτήρη*
Πάμε πάλι για να μη ξεχνάμε και μην ξεχνιόμαστε

– Οι πρόσφυγες φεύγουν από τη Συρία εκτός των άλλων για να ξεφύγουν από το ISIS και την καταστροφή που φέρνει

– Το ISIS είναι μια οργάνωση με κρατική υπόσταση, με μεγάλους πόρους και εξοπλισμό. Το να πιστεύεις ότι μια τέτοια οργάνωση θα έστελνε τους μαχητές από το Αιγαίο με κίνδυνο να πνιγούν, να συλληφθούν κ.λ.π. είναι απλώς ηλίθιο.

– Το ISIS δεν χρειάζεται να στέλνει μαχητές στην Ευρώπη. Έχει μαχητές στην Ευρώπη, γιατί δυστυχώς έχει κάνει τη μεγαλύτερη στρατολόγηση ξένων εθελοντών από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

– Στα γκέτο των χωρών που μετέτρεψαν την αποικιοκρατική νοοτροπία (θυμάται κανείς τι έγινε στο Βελγικό Κογκό;) σε σύγχρονο ρατσισμό, στις μάζες των μισοπαραβατικών, το ISIS μπορεί να στρατολογεί εύκολα. Και άπαξ και στρατολογήσεις ανθρώπους έτοιμους να αυτοκτονήσουν, μετά δύσκολα σε σταματούν “μέτρα ασφαλείας”

– Η Δύση ευθύνεται για τον πόλεμο στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, για την όξυνση της Συριακής κρίσης και για την ανοιχτή πληγή του παλαιστινιακού. Καθημερινά προσφέρει λόγους για οργή εναντίον των “απίστων”

– Ο κυνισμός των χωρών του Κόλπου, και πρώτα και κύρια της Σ. Αραβίας αλλά και οι καιροσκοπισμοί της Τουρκίας αντικειμενικά διαμορφώνουν ευνοϊκό έδαφος για τον ένοπλο τζιχαντισμό. Φάνηκε αυτό και από το ότι πρόσφατα χαρακτήρισαν “τρομοκρατική” τη Χεζμπολά (και ο Αραβικός σύνδεσμος και το Συμβούλιο συνεργασίας του Κόλπου) τη μόνη δύναμη που αντιπαλεύει στο έδαφος το τζιχανταριό.

– Το ολόσωστο σύνθημα “Δικοί σας οι πόλεμοι – Δικοί μας οι νεκροί”, ορίζει τη διαχωριστική γραμμή. Δεν έχουμε το ίδιο πένθος με τις κυβερνήσεις που ευθύνονται για τον πόλεμο, τις επεμβάσεις, τον αυταρχισμό, την ισλαμοφοβία, του φράχτες. Να αγωνιστούμε ενάντια στις πολιτικές που οπλίζουν το χέρι τέτοιων επιθέσεων. Να βγάλουμε τις χώρες μας από τη μηχανή του πολέμου, να συμβάλουμε ώστε να σταματήσει ο φαύλος κύκλος, να αγκαλιάσουμε τους πρόσφυγες.

Ο Π.Σωτήρης είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει διδάξει στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

26 Μάρτίου 2016

Επόμενο Κείμενο

Το σχολείο του κόσμου απ’ την ανάποδη

... Ανάμεσα στις δύο ακραίες καταστάσεις, η μεσαία τάξη. Ανάμεσα στα παιδιά που ζουν αιχμάλωτα της χλιδής και στα παιδιά που ζουν αιχμάλωτα της εγκατάλειψης, υπάρχουν τα παιδιά που έχουν κάτι παραπάνω από το τίποτα αλλά πολύ λιγότερα από τα πάντα. Τα παιδιά της μεσαίας τάξης είναι ολοένα λιγότερο…

23 Μάρτίου 2016

Διάφορα Κείμενα

Ουζμπεκιστάν: Όταν οι δυτικές εταιρείες επωφελούνται από την παιδική εργασία

Κάθε φθινόπωρο, κατά τη διάρκεια των σχολικών τους διακοπών, τα παιδιά στο Ουζμπεκιστάν αναγκάζονται να δουλεύουν στη συγκομιδή βαμβακιού, με ελάχιστο μισθό. Aν και αυτό αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων τους, τα περισσότερα κράτη της Δύσης σιωπούν. Η αιτία είναι ότι πολλές εταιρίες επωφελούνται από την φθηνή εργασία περίπου 2 εκατομμυρίων μαθητών. Μεταξύ αυτών, εταιρίες που εισάγουν και διανέμουν το συγκεκριμένο βαμβάκι στην Ευρώπη. Με μια τελετουργία που έχει τις ρίζες της στο σοβιετικό…

02 Σεπτεμβρίου 2015

Το έθνος να λυπάστε... Καλίλ Γκιμπράν

Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε. Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του. Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του. Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας. Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του. Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα. Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του. Το έθνος να…

05 Δεκεμβρίου 2011