Το σχολείο του κόσμου απ’ την ανάποδη

23 Μάρτίου 2016

Ποίηση - Λογοτεχνία

Γκαλεάνο Εδουάρδο

... Ανάμεσα στις δύο ακραίες καταστάσεις, η μεσαία τάξη. Ανάμεσα στα παιδιά που ζουν αιχμάλωτα της χλιδής και στα παιδιά που ζουν αιχμάλωτα της εγκατάλειψης, υπάρχουν τα παιδιά που έχουν κάτι παραπάνω από το τίποτα αλλά πολύ λιγότερα από τα πάντα. Τα παιδιά της μεσαίας τάξης είναι ολοένα λιγότερο ελεύθερα. «Θα σε αφήσουν να ζήσεις ή δε θα σε αφήσουν να ζήσεις: ιδού το ερώτημα», έλεγε ο Ισπανός χιουμορίστας Τσούμι Τσούμες. Η κοινωνία που θεοποιεί την τάξη, ενώ ταυτόχρονα προκαλεί την αταξία, μέρα με τη μέρα τους στερεί την ελευθερία. Ο φόβος του μεσαίου: το πάτωμα τρίζει κάτω από τα πόδια, δεν υπάρχουν πλέον εγγυήσεις, η σταθερότητα είναι ασταθής, οι δουλειές εξαφανίζονται, τα χρήματα εξανεμίζονται, για να φτάσει το τέλος του μήνα χρειάζεται ένα θαύμα. Καλώς όρισες, μεσαία τάξη, χαιρετίζει μια αφίσα στην είσοδο μιας από τις πιο άθλιες συνοικίες του Μπουένος Άιρες. Η μεσαία τάξη ζει συνεχώς με αυταπάτες, προσποιούμενη ότι υπακούει στους νόμους και πιστεύει σ’ αυτούς, και παριστάνοντας ότι έχει περισσότερα απ’ όσα έχει· ποτέ όμως δεν της ήταν τόσο δύσκολο να ανταποκριθεί σ’ αυτό τον ανιδιοτελή και παραδοσιακό ρόλο.

Η μεσαία τάξη ασφυκτιά από τα χρέη και έχει παραλύσει από τον πανικό· και μέσα στον πανικό μεγαλώνει τα παιδιά της. Μέσα στον πανικό να επιβιώσει, να μην καταρρεύσει, μη χάσει τη δουλειά, το αυτοκίνητο, το σπίτι, τα πράγματά της, μες στον πανικό μην τυχόν και δεν κατορθώσει να έχει ό,τι οφείλει να έχει για να υπάρχει. Στη συλλογική απαίτηση για δημόσια ασφάλεια, που απειλείται από τα πανούργα τέρατα της παρανομίας, η φωνή της μεσαίας τάξης είναι η πιο δυνατή. Υπερασπίζεται τη δημόσια τάξη θαρρείς και είναι ιδιοκτήτης της, ενώ δεν είναι παρά ενοικιαστής που τον έχει γονατίσει η τιμή του ενοικίου και η απειλή της έξωσης.

Παγιδευμένα στην μέγγενη του πανικού, τα παιδιά της μεσαίας τάξης καταδικάζονται κάθε μέρα και περισσότερο στην ταπείνωση και τον ισόβιο εγκλεισμό. Στην πόλη του μέλλοντος, που δεν απέχει πολύ από την πόλη του παρόντος, τα παιδιά της τηλεόρασης, υπό την επίβλεψη ηλεκτρονικών νταντάδων, θα ατενίζουν το δρόμο μέσα από κάποιο παράθυρο του τηλεσπιτιού τους : το δρόμο που τους έχει απαγορευτεί εξαιτίας της βίας, ή του φόβου της βίας, αυτό το δρόμο όπου εκτυλίσσεται το πάντοτε επικίνδυνο, και, ενίοτε, μαγευτικό θέαμα της ζωής.

Πηγή: http://tvxs.gr/news/paideia/entoyarnto-gkaleano-o-kosmos-anapoda-%E2%80%93-2o-mathima-oi-mathites

23 Μάρτίου 2016

Επόμενο Κείμενο

Ο κόσμος ανάποδα

Στις 20 Μαρτίου του 2003 τα αεροπλάνα του Ιράκ βομβάρδισαν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τους βομβαρδισμούς, ο στρατός του Ιράκ εισέβαλε στο Αμερικανικό έδαφος. Υπήρξαν πολλές παράπλευρες απώλειες. Πολλοί Αμερικανοί πολίτες, οι περισσότεροι γυναίκες και παιδιά, έχασαν τη ζωή τους, ή…

14 Ιανουαρίου 2016

Διάφορα Κείμενα

Τρεις μορφές αξιολόγησης οδηγούν σε 3 τρόπους απολύσεων.

Συνάδελφοι φοβάμαι. Φοβάμαι ότι δεν θα μπορούμε, για πολύ καιρό ακόμα, να προσφωνούμε ο ένας τον άλλον με αυτή τη γλυκιά λέξη. Συνάδελφοι. Ίσως κάποιοι θορυβηθείτε πολύ με αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω .Δεν είναι αυτός ο στόχος μου. Δεν μου αρέσει όμως να βλέπω ένα πολύ μεγάλο μέρος των συναδέλφων μου να είναι ανενημέρωτο ή να αδιαφορεί ή να απωθεί ένα τόσο σοβαρό γεγονός που λαμβάνει χώρα στα σχολεία αυτή τη περίοδο. Του Δ. Τσιριγώτη Μιλάω φυσικά για τις τρεις μορφές αξιολόγησης…

04 Ιουνίου 2020

Κρατικός τομέας και ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα του νεοφιλελευθερισμού

Στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής οι κοινωνικές σχέσεις αρέσκονται στο παίγνιο της παράλλαξης. Οι σχέσεις εκμετάλλευσης στη διαδικασία της παραγωγής μεταμφιέζονται ως σχέσεις μεταξύ ίσων. Το αφεντικό «απλώς» έχει το κεφάλαιο, ο εργαζόμενος την ικανότητα προς εργασία. Ο καθένας παίρνει στο τέλος της παραγωγικής εργασίας ότι του αναλογεί: ο εργαζόμενος μισθό, το αφεντικό κέρδος. Η απλήρωτη υπεραξία που παρήγαγε ο εργαζόμενος εξαφανίζεται μαγικά, μεταμφιέζεται σε κάτι που δεν είναι: ως δίκαια,…

16 Δεκεμβρίου 2012