Σε ένα πρόσφατο άρθρο της,η κυρία Λένα Διβάνη,δηλώνει αγανακτισμένη με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και την τελευταία του ταινία.Ένας ηθοποιός που θαύμαζε όπως γράφει,κατέληξε να παίζει σε μια ταινία που περιγράφει την βρώμα του καπιταλισμού στο τελευταίο του στάδιο.Η κυρία Διβάνη ήταν τόσο αγανακτισμένη (δεν διευκρινίζει αν ήταν με τον Κάπριο ή με τον καπιταλισμό) που έφυγε απ την αίθουσα.Δεν μου πέφτει λόγος για το τι αρέσει στην Λένα Διβάνη,ούτε έχω δει την ταινία.Αλλά πιστεύω πως ανήκει σε μια κατηγορία δημοσιολόγων που είναι ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι.Διακατέχονται από ευαισθησίες πολυτελείας και δίνουν την εντύπωση πως ζουν μόνο και μόνο για να τις εκφράζουν.Αγανακτούν με τον καπιταλισμό στον κινηματογράφο και μπορούν να το αναλύσουν πίνοντας το αγαπημένο τους "Κοσμοπόλιταν" αλλά μπορούν κάλλιστα να συναναστρέφονται με καπιταλιστές και ανθρώπους της εξουσίας.Μπορούν επίσης να βρίσκουν "τζαμπατζή" τον έφηβο που σκοτώνεται στο τρόλει,αλλά δεν θα διαμαρτυρηθούν ποτέ που η ΝΔ είναι ένας τζαμπατζής που χρωστάει 500.000 στη ΔΕΗ.Θα εξοργιστούν με τον ταβερνιάρη που δεν κόβει απόδειξη αλλά ποτέ με τον καταθέτη της λίστας Λαγκάρντ.
Είναι ευαίσθητοι με τη γενική έννοια,διανοούμενοι με τη δική τους ειδική έννοια και δημοκράτες χωρίς καμιά έννοια.Είναι επίσης αντιρατσιστές,αντισεξιστές,αντιεξουσιαστές αρκεί το "αντί" να μην χρειαστεί να αποκτήσει ονόματα και διευθύνσεις.Να μην οδηγεί σε σύγκρουση,αλλά το πολύ πολύ σε μια διαλογική σύγκρουση πάνω από ένα μπουκάλι κρασί.
Η αγανάκτηση της κυρίας Διβάνης με τον κινηματογραφικό καπιταλιστή Ντι Κάπριο μοιάζει με την αισθητική του Καμίνη,που έντυσε στις γιορτές δεντράκια με μάλλινα πουλόβερ,κάτω από τα οποία πέθαιναν γυμνοί άστεγοι.
Όπως και να χει,μου είναι δύσκολο να καταλάβω πώς σου βρωμάει ο Ντι Κάπριο επειδή ενσαρκώνει τον πιο απάνθρωπο καπιταλισμό σε βαθμό να γράψεις ολόκληρο άρθρο,αλλά σου μοσχοβολά ο Σάλλας,ο Σαμαράς ή ο Βενιζέλος και δεν σου χαλάει την αισθητική σου ο Άδωνις σε σημείο που να τους αφιερώσεις δυό λέξεις.