Η σεξουαλική καταπίεση της κοινωνίας

28 Νοεμβρίου 2013

Φιλοσοφία - Ψυχολογία

Ράιχ Βίλχελμ

Η σεξουαλική καταπίεση της κοινωνίας αποτελεί ένα αντιδραστικό θέμα που έχει μεγάλη σημασία. Η κοινωνία δε μπορεί να κάνει χωρίς την ανασταλτική της επίδραση πάνω στις κοινωνικές διαδικασίες, γιατί: [...] προετοιμάζει την μετέπειτα υπακοή των ενηλίκων στην εξουσία του κράτους και του κεφαλαίου, καλλιεργώντας το φόβο απέναντι στην εξουσία σʼ όλα τα άτομα της κοινωνίας. – Ακρωτηριάζει τις κριτικές πνευματικές δυνάμεις των καταπιεσμένων μαζών. Η σεξουαλική απώθηση καταναλώνει ένα μεγάλο μέρος ψυχικής ενέργειας που θα χρησιμοποιόταν διαφορετικά σε πνευματική δραστηριότητα. – Τραυματίζει την ψυχική ακεραιότητα ενός τεράστιου αριθμού ανθρώπων. Αναστέλλει κι ευνουχίζει τή δύναμη για εξέγερση στα υλικά καταπιεσμένα άτομα. [...] Στο μέτρο πού μπορέσαμε να ανακαλύψουμε το κοινωνιολογικό νόημα της σεξουαλικής απώθησης και της καπιταλιστικής της λειτουργίας, δεν θάταν δύσκολο να βρούμε τις αντιφάσεις που δημιούργησε κι οποίες θα οδηγήσουν στην καταστροφή της.» (από: Σεξουαλική Επανάσταση” )

28 Νοεμβρίου 2013

Επόμενο Κείμενο

Για τις μύγες της αγοράς

Γεμάτη απó ελεεινούς παλιάτσους είναι η αγορά. Και ο λαóς καφιέτε για τους μεγάλους άνδρες του. Είναι για αυτóν οι κύριοι της στιγμής, μα η στιγμή βιάζεται. Και έτσι σε βιάζουν και αυτοί, ως και απó εσένα ακóμα θέλουν ένα ναι ή ένα óχι. Αλίμονο σου, θες να καθίσεις ανάμεσα στο υπέρ και το κατά.…

13 Οκτωβρίου 2013

Διάφορα Κείμενα

Σοκ και δέος - Ύπνος και Δέος

Η μέθοδος «Σοκ και δέος» εφαρμόστηκε συστηματικά από τον ερχομό της τρόικας το Μάρτη το 2010 μέχρι και το Νοέμβρη του 2011. Στο οχτάμηνο αυτό η ελληνική κοινωνία εβίωσε μαζικό και συνεχή βομβαρδισμό κακών ειδήσεων και μέτρων σʼ όλα τα μέτωπα: περικοπές παντού, θεσμοθέτηση εργασιακού μεσαίωνα, κλείσιμο επιχειρήσεων και καταστημάτων αφήνοντας στο δρόμο ανέργους , απειλή απολύσεων, «μετατάξεις», κατεδάφιση κοινωνικών δικαιωμάτων, λασπολογία ενοχοποίησης όσων έχουν την ατυχία να δουλεύουν στο…

24 Ιανουαρίου 2012

Το έθνος να λυπάστε... Καλίλ Γκιμπράν

Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε. Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του. Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του. Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας. Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του. Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα. Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του. Το έθνος να…

05 Δεκεμβρίου 2011