Ο μειοψηφίες κάθε είδους είχαν πάντα το σεβασμό και την υποστήριξη του Χατζιδάκι. Ήδη στο πρώτο τεύχος του Τετάρτου, τον Μάιο του 1985, αυτός, ο φίλος του Καραμανλή και πιστός ψηφοφόρος της Δεξιάς, παίρνει συνέντευξη από τον Λεωνίδα Κύρκο με σχεδόν προπαγανδιστικό ενδιαφέρον για την επιβίωση του ΚΚΕ Εσ. Ανέκαθεν, εξάλλου, εκτιμούσε την Αλέκα Παπαρήγα γιατί όντας γυναίκα ηγούνταν ενός κόμματος, που μάλλον, αγωνιζόταν «για μια χαμένη υπόθεση». Οι παρεμβάσεις του είναι αμέτρητες κι ακούραστες:

• Είναι θλιβερό για όλους εμάς (...) να είναι ελεύθερος ύστερ' από δίκη ο δολοφόνος ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού, ενώ τα ανύποπτα παιδιά μας παραμορφώνονται μες στις Ασφάλειες για πλημμελήματα, λέει το 1988 για τον αστυνομικό που σκότωσε τον Μιχάλη Καλτέζα το 1985 στα επεισόδια του Πολυτεχνείου, καταγγέλλοντας, συγχρόνως, την κυβέρνηση, που κρατά προφυλακισμένη την Βαγγελιώ Βογιατζή με το νήπιο παιδί της.

• Ο αληθινός νέος σήμερα αποκαλείται ‹αναρχικός› με την ίδια ασυνειδησία που κάποτε αποκαλείτο αριστερός, επισημαίνει και τον Σεπτέμβριο του 1990 συμμετέχει σε πορεία διαμαρτυρίας της Πρωτοβουλίας Αναρχικών για την κράτηση νεαρού ομοϊδεάτη τους στις φυλακές ανηλίκων του Κορυδαλλού.

• Ο χρήστης πρέπει να τύχει της προστασίας του κράτους και όχι της καταδίωξής του, επισημαίνει ένα μήνα μετά, υποστηρίζοντας την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών για τους χρήστες, και μάλιστα σε συναυλία που έχει οργανώσει η ΟΝΝΕΔ. Παράλληλα πραγματοποιούν με τον Μίκη Θεοδωράκη περιοδείες για τα ναρκωτικά.

• Το 1991 ανακοινώνει ότι θα αγνοήσει τις επιτροπές ελέγχου του υπουργείου Προεδρίας και θα κυκλοφορήσει απαγορευμένο τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη με τον Γιώργο Μαρίνο στη δική του εταιρία, τον ΣΕΙΡΙΟ.

• Τον ίδιο χρόνο δίνει με την Ορχήστρα των Χρωμάτων συναυλία υπέρ των Γιατρών χωρίς Σύνορα και πρωτοστατεί στην ίδρυση Πανελλήνιας Επιτροπής Αλληλεγγύης στον Κουρδικό Λαό.
Αδύνατοι, όμως, μπορούν να είναι και οι τέως ισχυροί. Κι αυτοί είχαν την υποστήριξη του Χατζιδάκι:

Οφείλω να εκφράσω την αγανάκτησή μου για την ανίερη εκμετάλλευση της υγείας του κ. Παπανδρέου και λίγων συνεργατών του που έχουν προβλήματα υγείας, από μερικούς ‹αντιπάλους› - που δυστυχώς μερικοί από αυτούς εκπροσωπούν την παράταξή μου, γράφει το 1993. Στην ίδια επιστολή στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, μια από τις τελευταίες του προς τον Τύπο, καταγγέλλει και τις πράξεις βίας εναντίον του Αντώνη Σαμαρά: δεν επρόκειτο περί αγανακτισμένων πολιτών αλλά σαφώς περί αγανακτισμένων αλητών.
Και, φυσικά, αδύνατα είναι τα ζώα. Γι' αυτό και διοργανώνει συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων εναντίον του κυνηγιού και της δολοφονίας των ζώων εν γένει. Διότι κάποτε οι άνθρωποι κυνηγούσαν για να φάνε. Σήμερα κυνηγούν για να δημιουργήσουν έπαρση στους εαυτούς τους...

ΠΑΤΡΙΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ...

Αδύνατοι, τέλος, είναι και οι συνηθισμένοι άνθρωποι απέναντι στην ψυχολογική παντοδυναμία των θρησκευτικών δογμάτων. Κι εδώ ο Χατζιδάκις υπήρξε για τις συνήθειες της καταγωγής του τολμηρός: τον Νοέμβριο του1988 καταγγέλλει τις φασιστικές διαμαρτυρίες της ανορθόδοξης εκκλησίας μας για μια ταινία περί Χριστού, που δεν είναι άλλη από τον Τελευταίο Πειρασμό του Μάρτιν Σκορσέζε.

Η άμβλωση σημαίνει δολοφονία. Έτσι αποφάσισαν τα ορθόδοξα χριστιανικά σωματεία, ειρωνευόταν άλλοτε στο Τέταρτο.

Δεν μας τα λεν καλά όλοι αυτοί οι εκκλησιαστικοί ή εκκλησιαζόμενοι συνεργάτες των βασανιστών επί χούντας και επί κάθε χούντας. Κύριοι των οργανώσεων, χριστιανικών και μη, οφείλετε να το καταλάβετε επιτέλους. Ο έρωτας δε χρειάζεται προσχήματα ούτε έχει ανάγκη από τις ύποπτες ευλογίες σας. Να εξαφανιστούμε είναι προτιμότερο, με ικανοποίηση. Καλύτερα να μείνουμε στις μνήμες των κατοπινών σαν μια ιδέα παρά σαν ανυπόληπτη πραγματικότητα με γελοιογραφικές εξάρσεις εθνικού περιεχομένου.