Η ταινία Παράξενα Παιχνίδια αποτελεί ένα ψυχολογικό θρίλερ στο οποίο δύο κολλεγιόπαιδα εισβάλλουν στο εξοχικό μιας πλούσιας οικογένειας και παίζουν παράξενα σαδιστικά παιχνίδια μαζί της.

Οι δύο νεαροί φαίνονται αρχικά ακίνδυνοι και με μια επιτηδευμένη ευγένεια ζητούν από τη γυναίκα να τους δανείσει μερικά αυγά. Εκεί ξεκινάει και το μαρτύριο της οικογένειας. Τα αυγά σπάνε, οι νεαροί γίνονται αγενείς με έναν ευγενικό τρόπο και στο διακριτικό αίτημα της γυναίκας να φύγουν από το σπίτι τους απαντούν με διακριτική αδράνεια. Ο εκνευρισμός της γυναίκας μεγαλώνει και σε λίγο καταφθάνει και ο άντρας ο οποίος θυμωμένος προσπαθεί με πιο άμεσο τρόπο να διώξει τους δύο επισκέπτες χαστουκίζοντας τον ένα. Αυτό ήταν η αφορμή οι νεαροί να ασκήσουν για πρώτη φορά βία χτυπώντας τον άντρα και τραυματίζοντας τον. Δικαιολογούν την πράξη τους σαν αντίδραση στο χαστούκι.

Σε αυτό το σημείο η οικογένεια καταλαβαίνει πως τα πράγματα δεν πάνε καλά, κάτι στο βλέμμα των επισκεπτών δείχνει πως δεν θα έχουν καλά ξεμπερδέματα. Όσο περνάει η ώρα οι φόβοι της οικογένειας επιβεβαιώνονται. Οι νεαροί αρχίζουν μια σειρά ψυχολογικών παιχνιδιών με θύμα την οικογένεια που έχει και ένα παιδί.

Το παιχνίδι συνοψίζεται στο εξής μοτίβο: αν η οικογένεια δεν αντιδράσει θα δεχτεί τον εξευτελισμό των παιχνιδιών που υποβάλλεται. Μάλιστα όσο δεν αντιδράν τόσο μεγαλώνει και ο εξευτελισμός. Από την άλλη αν αντιδράσει θα δώσει αφορμή στους εισβολείς να ασκήσουν περισσότερη βία. Η βία θα δικαιολογηθεί σαν άμυνα. Μόνη ελπίδα να σταματήσει το παιχνίδι είναι οι νεαροί να τους λυπηθούν και έτσι να τελειώσει ο εφιάλτης που ζούνε. Οι νεαροί όμως στη ταινία δε σταματούν το παιχνίδι και ο εφιάλτης συνεχίζεται μέχρι τέλους.

Εμείς από την άλλη δεχόμαστε μια σειρά καταιγιστικών μέτρων τα οποία ευγενικά μας λένε πως είναι για το καλό μας και βαπτίζονται διαρθρωτικά. Μάλιστα έπρεπε να γίνουν εδώ και χρόνια. Τα μέτρα αυτά ,σύμφωνα με τους εισβολείς είναι δίκαια, μια που άδικα τόσα χρόνια παίρναμε υψηλό μισθό και είχαμε τόσα προνόμια από το κράτος. Αν αισθανθείς προσβεβλημένος από όλα αυτά κατηγορείσαι για έλλειμμα αξιών μια που δε θες να στερηθείς των προνομίων τα οποία άδικα απέκτησες. Αν δεν διαμαρτυρηθείς θεωρείσαι υπάκουος και αμείβεσαι με νέα μέτρα. Ο τι εξευτελισμός!

Από την άλλη αν αντιδράσεις θεωρείσαι επικίνδυνος, επαναστάτης, ανεύθυνος. Θα σου χρεώσουν μάλιστα και την αποτυχία της οικονομικής πολιτικής. Διαλέγεις και παίρνεις.

Ας δούμε αυτό το παιχνίδι τι κατάληξη θα έχει.