Επτά σημεία που πρέπει να θυμόμαστε για τον ISIS

26 Μάρτίου 2016

Πολιτική Γενικά

Από το FB του Παναγιώτη Σωτήρη*
Πάμε πάλι για να μη ξεχνάμε και μην ξεχνιόμαστε

– Οι πρόσφυγες φεύγουν από τη Συρία εκτός των άλλων για να ξεφύγουν από το ISIS και την καταστροφή που φέρνει

– Το ISIS είναι μια οργάνωση με κρατική υπόσταση, με μεγάλους πόρους και εξοπλισμό. Το να πιστεύεις ότι μια τέτοια οργάνωση θα έστελνε τους μαχητές από το Αιγαίο με κίνδυνο να πνιγούν, να συλληφθούν κ.λ.π. είναι απλώς ηλίθιο.

– Το ISIS δεν χρειάζεται να στέλνει μαχητές στην Ευρώπη. Έχει μαχητές στην Ευρώπη, γιατί δυστυχώς έχει κάνει τη μεγαλύτερη στρατολόγηση ξένων εθελοντών από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

– Στα γκέτο των χωρών που μετέτρεψαν την αποικιοκρατική νοοτροπία (θυμάται κανείς τι έγινε στο Βελγικό Κογκό;) σε σύγχρονο ρατσισμό, στις μάζες των μισοπαραβατικών, το ISIS μπορεί να στρατολογεί εύκολα. Και άπαξ και στρατολογήσεις ανθρώπους έτοιμους να αυτοκτονήσουν, μετά δύσκολα σε σταματούν “μέτρα ασφαλείας”

– Η Δύση ευθύνεται για τον πόλεμο στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, για την όξυνση της Συριακής κρίσης και για την ανοιχτή πληγή του παλαιστινιακού. Καθημερινά προσφέρει λόγους για οργή εναντίον των “απίστων”

– Ο κυνισμός των χωρών του Κόλπου, και πρώτα και κύρια της Σ. Αραβίας αλλά και οι καιροσκοπισμοί της Τουρκίας αντικειμενικά διαμορφώνουν ευνοϊκό έδαφος για τον ένοπλο τζιχαντισμό. Φάνηκε αυτό και από το ότι πρόσφατα χαρακτήρισαν “τρομοκρατική” τη Χεζμπολά (και ο Αραβικός σύνδεσμος και το Συμβούλιο συνεργασίας του Κόλπου) τη μόνη δύναμη που αντιπαλεύει στο έδαφος το τζιχανταριό.

– Το ολόσωστο σύνθημα “Δικοί σας οι πόλεμοι – Δικοί μας οι νεκροί”, ορίζει τη διαχωριστική γραμμή. Δεν έχουμε το ίδιο πένθος με τις κυβερνήσεις που ευθύνονται για τον πόλεμο, τις επεμβάσεις, τον αυταρχισμό, την ισλαμοφοβία, του φράχτες. Να αγωνιστούμε ενάντια στις πολιτικές που οπλίζουν το χέρι τέτοιων επιθέσεων. Να βγάλουμε τις χώρες μας από τη μηχανή του πολέμου, να συμβάλουμε ώστε να σταματήσει ο φαύλος κύκλος, να αγκαλιάσουμε τους πρόσφυγες.

Ο Π.Σωτήρης είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει διδάξει στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

26 Μάρτίου 2016

Επόμενο Κείμενο

Το σχολείο του κόσμου απ’ την ανάποδη

... Ανάμεσα στις δύο ακραίες καταστάσεις, η μεσαία τάξη. Ανάμεσα στα παιδιά που ζουν αιχμάλωτα της χλιδής και στα παιδιά που ζουν αιχμάλωτα της εγκατάλειψης, υπάρχουν τα παιδιά που έχουν κάτι παραπάνω από το τίποτα αλλά πολύ λιγότερα από τα πάντα. Τα παιδιά της μεσαίας τάξης είναι ολοένα λιγότερο…

23 Μάρτίου 2016

Διάφορα Κείμενα

Νερό: Όπου ιδιωτικοποιείται, αποϊδιωτικοποιείται – Η διεθνής εμπειρία

Ένα μοντέλο που έχει εφαρμοστεί, έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει. Τα διεθνή παραδείγματα είναι δεκάδες. Κάθε προσπάθεια, είτε απαντάται στην Ευρώπη είτε στη Βόρεια και Νότια Αμερική, έφερε αύξηση των τιμολογίων του νερού, πτώση της ποιότητάς του και των σχετικών υπηρεσιών, τεράστια κέρδη για τους ιδιώτες. Οι ιδιωτικοποιήσεις αυτές δεν λειτουργούν προς το συμφέρον των λαών, άρα, μοιραία, δεν «περπατάνε». Μετά από κάποια χρόνια, έρχεται η αποϊδιωτικοποίηση. Την τελευταία 15ετία και μόνο στην…

05 Μαϊου 2017

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

H κρίση της πολιτικής ανάγκασε τελικά τις αγορές να εγκαταλείψουν τη σκιώδη εξουσία τους και να εγκατασταθούν αυτοπροσώπως στο θρόνο: για πρώτη φορά παγκοσμίως στην Ελλάδα, διαπράττοντας το τέλειο πολιτικό έγκλημα “Όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους μέσα σε δύο μόνο έτη, η απόγνωση ριζώνει τόσο βαθιά, ώστε καμία κουλτούρα δεν μπορεί να την απορροφήσει εύκολα. Οι απολύσεις συνεχίζονται μετά τις ιδιωτικοποιήσεις, επειδή οι ξένοι, οι νέοι ιδιοκτήτες της χώρας δηλαδή,…

01 Δεκεμβρίου 2011