Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί "εγώ δεν ήξερα". Ο σύριζα ξέρει πολύ καλά τι είναι η ΕΕ, στελέχη της κυβέρνησης έχουν γράψει επανειλημμένα για την κρίση και την ΕΕ. Παρ' όλα αυτά επέλεξαν να πάνε σε μια διαπραγμάτευση, της οποίας ο χρόνος ναι μεν είχε προκαθορισθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά ο "χώρος" το "εύρος" , αυτά που υποτίμησε ο σύριζα δηλαδή, θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.
Πολύς λόγος γίνεται για τη λαϊκή εντολή και περιεχόμενο της. Πριν από 2,5 χρόνια είχα ακούσει τον Τσίπρα με το Ζίζεκ και συγκλονίστηκα από μια αποστροφή του λόγου του Τσίπρα. Είπε λοιπόν, περιγράφοντας με αδρές γραμμές την πολιτική του Σύριζα, "Πρώτα θα καθαρίσουμε το τραπέζι και μετά θα βάλουμε ψωμί επάνω". Είχα διαβάσει γι'αυτούς που έλεγαν τέτοια, δεν είχα ακούσει κανέναν. 2,5 χρόνια μετά ο πυρήνας του λόγου του Σύριζα παρέμεινε ο ίδιος, δημοκρατία και αξιοπρέπεια. Αυτό και μόνο αυτό ήταν το περιεχόμενο της λαϊκής εντολής. Αυτά τα γράφω γιατί κυκλοφορούν διάφοροι "παπαγάλοι" που χρειάζονται 180 ψήφους για να εκλέξουν ΠΔ, ενώ οι προηγούμενοι έχοντας γράψει το σύνταγμα στα παλαιότερα των υποδημάτων τους κυβερνούσαν με προεδρικά διατάγματα. Η λαϊκή εντολή λέει δημοκρατία, με την έννοια της απονομής δικαιοσύνης και αξιοπρέπεια με την έννοια της αποκατάστασης όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Η κεντρική ιδέα της διαπραγμάτευσης έξοχη, από αυτές που απαιτούν καλλιέργεια και πολιτική πείρα. Ο Σύριζα έπαιξε με τον σκληρό πυρήνα που συγκροτεί από τον καιρό των Βερσαλιών τον Πολιτικό Φόβο στην Ευρώπη, αυτό που είχε σημειώσει ο Κέυνς, την "Παριοποίηση" και τα αποτελέσματα της. Το επιχείρημα αυτό, απεντάσσεται από τη στρατηγική του φόβου και καταντάει καρικατούρα όταν δεν συνοδεύεται από ένα εναλλακτικό σχέδιο ρεαλιστικό και υλοποιήσιμο. Στην περίπτωση μας θα ήταν το plan b και οι στρατηγικές συμμαχίες που θα το στήριζαν. Η διαπραγμάτευση "εντός του ευρώ", είναι μάχη στο τερέν που έχει επιλέξει ο εχθρός. Το επιχείρημα δε της συλλογικής καταστροφής είναι μόνο για λαϊκή κατανάλωση, διότι οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι σε κάθε περίπτωση παραμένουν κερδισμένοι και η ΕΚΤ στη γωνία δεν έχει εφαρμόσει ακόμη πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης, ανάλογες με αυτές των ΗΠΑ.
Ο Σύριζα πήγε στη διαπραγμάτευση "αυτοκτονημένος" λόγω της προηγούμενης πολιτικής του. Λόγω της ανικανότητας του να διαμορφώσει ένα πραγματικά "ριζοσπαστικό" υποκείμενο. Λόγω των διαφόρων Μπαλτάδων που γράφανε το προηγούμενο διάστημα ότι η αριστερά χρειάζεται 60% για να κυβερνήσει και των διάφορων αριστερών μαϊντανών που ενώ πραγματικά ήθελαν να πουν ότι δεν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ, έλεγαν ότι ο Σύριζα θ' αλλάξει τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς. Ποτέ δεν άνοιξε την πραγματική συζήτηση για τις χρεοκοπημένες ελληνικές τράπεζες, για τις ανύπαρκτες ελληνικές καταθέσεις. Η Κυβέρνηση δεν έδωσε συγκρουσιακό στίγμα, στοιχείο απαραίτητο για τη διαπραγμάτευση. Πήρε πίσω τις παραιτήσεις των μελών του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ, δέχτηκε αδιαμαρτύρητα τις επιλογές της ΕΚΤ για τις διοικήσεις των τραπεζών και τον κεντρικό τραπεζίτη. Περιμένει την έγκριση των Γερμανών για να περάσει τα νομοσχέδια που είχε υποσχεθεί με τη διαδικασία του κατεπείγοντως. Οι δε διορισμοί σε καίρια σημεία του κρατικού μηχανισμού ή έχουν το άρωμα της αδιαφορίας του τεχνοκράτη ή είναι προϊόν ισορροπιών. Η Κυβέρνηση δεν έχει τη συναίσθηση ότι πρέπει να δώσει αυτή τη μάχη σαν να είναι η τελευταία της, γιατί πραγματικά για τα επόμενα πολλά χρόνια, αν χαθεί αυτή η μάχη δε θα έχουμε άλλη ευκαιρία.
Οι Γερμανοί μας πηγαίνουν για διαπραγμάτευση λαιμοπνιγμένους. Ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος μας και το γνωρίζουν αυτό. Θ'αφυδατώσουν το ελληνικό πρόγραμμα στα συγκεκριμένα σημεία, θα διασύρουν την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα θα τα κάνει η πραγματική οικονομία σε 4 μήνες. Μέσα στο κλίμα ανασφάλειας και του πλεονασματικού προυπολογισμού οι επενδύσεις θα υποχωρήσουν, ενώ η φοροδοτική ικανότητα που είναι ήδη στο ναδίρ και θα πέσει ακόμη περισσότερο. Οι πλούσιοι δεν πρόκειται να πληρώσουν ούτε επειδή τους το επιβάλλει ένας τεχνοκράτης με το γράμμα του νόμου και σε όλη αυτή την προσπάθεια το βαθύ κράτος και το δικαστικό σώμα θα είναι απέναντι. Αυτό που επιθυμεί η "Γερμανία", εγχώρια και εξωχώρια, είναι η παράδοση του Βερκικεντορίξ στην Αλέσια σε 4 μήνες. Είμαι σίγουρος ότι θ'ακολουθήσει ο εγχώριος θρίαμβος και η τελετουργική εκτέλεση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ισπανία έκλεισε με έλλειμμα 6,5%. Αν σε αυτό προσθέσουμε το 3% πλεόνασμα που μας ζητούσαν πριν τη διαπραγμάτευση φτάνουμε περίπου στο 10% δηλαδή 18 δις, που είναι η ανάσα που χρειαζόμαστε. Αυτό που δε λένε είναι ότι δεν έχουν την πρόθεση να επιτρέψουν να δοθούν 18 δις για κοινωνική πολιτική και επενδύσεις σε μια χώρα που λεηλατείται τόσο από τον εξωτερικό όσο και από τον εσωτερικό "συσχετισμό".
Ας γίνει επιτέλους κατανοητό ότι η ευρωπαϊκή ιστορία δεν είναι η ιστορία της Ευρώπης από το 1955 εως το 1975. Η Ευρώπη υπήρξε η κοιτίδα της αποικιοκρατίας και του ολοκαυτώματος. Χάρισε απλόχερα στην ανθρωπότητα 2 παγκόσμιους πολέμους και έγραψε με γράμματα ανεξίτηλα στον παγκόσμιο πολιτισμό τις λέξεις εχθρός και μισαλλοδοξία.
